Gå til innhold

1 Så er det da ingen fordømmelse for dem som er i Kristus Jesus.

<strong>Bibeldagen 2014:</strong>&nbsp;&laquo;En million bibler til Cuba&raquo;.&nbsp;Foto: Dag Kj&aelig;r Smemo<br /> <a href="~/link.aspx?_id=4B3361152A39469A955B9B99016038DB&amp;_z=z" target="_blank">Last ned Word-dokumenter og bilder i h&oslash;y oppl&oslash;sning</a> (egnet til trykk).

Foto: Bibeldagen 2014: «En million bibler til Cuba». Foto: Dag Kjær Smemo
Last ned Word-dokumenter og bilder i høy oppløsning (egnet til trykk).

Møte med pastorene i Holguin

07. januar 2014. Tekst: Bernt G. Olsen / Foto: Dag K. Smemo

Holguin er ikke det stedet som vanligvis får besøk utenfra, og i hvert fall ikke av utlendinger. Derfor stiller pastorer fra mange menigheter opp en lørdag formiddag, for å formidle sine behov til de besøkende fra Bibelselskapet.

Menighet etter menighet forteller hvordan situasjonen er for dem. Alle forteller den samme historien – om nye medlemmer som kommer til tro, og om mangel på bibler overalt. Det er virkelig en bibelkrise på Cuba, noe som ikke minst skyldes den sterke kirkeveksten.

Kirken på Cuba er antakelig blitt dobbelt så stor de siste ti årene. Ikke minst skyldes det en stor tilstrømning av ungdom. En virkelighet ganske så forskjellig fra den vi kjenner i store deler av den vestlige verden. Så har også ungdommen fått slippe til på en måte som vi neppe ser så mange andre steder.

Til Cuba kommer det ikke bibler på annen måte enn de som sendes inn fra andre land. Det er ikke mulig å importere bibler, om man skulle hatt penger til det.

Derfor forteller pastorene oss om hva de trenger: Bibler med stor skrift, fordi mange etter hvert ikke ser bra og de har ikke briller, bibler til barn og ungdom, studiebibler til pastorer og ledere, søndagsskolemateriell – og helt vanlige bibler, som nye kristne kan lese for å bli grunnfestet i troen. Dette får vi høre denne lørdag formiddagen. Så får vi også høre hvor mange bibler de ulike menighetene trenger. Noen trenger femti, noen hundre, andre tusen bibler – det blir mange tusen bare i denne ene byen på Cuba, for å dekke opp underskuddet som finnes i dag – før enda flere nye kristne legges til forsamlingen.

- Det vi trenger aller mest, er bibler

Luis Hernandez Quiulo er en typisk representant for de mange nye kirkene på Cuba. Kirken han leder er bare ett og et halvt år gammel da vi møter ham, men den består likevel av 700 medlemmer etter denne korte tiden.

Han mener at nøkkelen til at menigheten vokser, er satsingen på bibelstudiegrupper. Disse gruppene er stammen i kirken, og de er det nærmeste fellesskapet for nye kristne. Flere ganger har slike grupper blitt til en ny kirke.

- Jeg kom til tro i 1988. Den gangen var russerne her, og det fantes nesten ikke bibler. Jeg fikk tak i et gammelt, slitt nytestamente, hvor det manglet en god del sider. Jeg var alkoholiker, men allerede andre gangen jeg kom til en kirke, ga jeg meg over til Gud. Jeg så at de kristne var annerledes. De var fattige, men de hadde kjærlighet. Siden fikk jeg også se at Gud har en plan med mitt liv.

- Det vi trenger aller mest er bibler. Vi har nesten ingen bibler; det er ikke nok til de nye som kommer til tro. Mange må dele på en bibel. Lederne i menigheten trenger bøker for å kunne trenge dypere inn i Ordet, og i tillegg mangler vi søndagsskolemateriell.

- Hva vil du si til de kristne i Norge?

- Jeg håper virkelig at dere vil lykkes i det store oppdraget å skaffe bibler til Cuba. Vi vil be for dere. Og dere er alltid velkommen til å besøke oss.


Nynorsk:

Møte med pastorene i Holguin

Holguin er ikkje staden som vanlegvis får besøk utanfrå, og i alle fall ikkje av utlendingar. Difor stiller pastorar frå mange forsamlingar opp ein laurdag føremiddag, for å formidle kva dei treng, til gjestene frå Bibelselskapet.

Forsamling etter forsamling fortel korleis situasjonen er for dei. Alle fortel den same historia – om nye medlemmar som kjem til tru, og om mangel på biblar overalt. Det er verkeleg ei bibelkrise på Cuba, noko som ikkje minst kjem av den sterke kyrkjeveksten.

Kyrkja på Cuba har antakeleg vorte dobbelt så stor dei siste ti åra. Ikkje minst kjem det av ei stor tilstrøyming av ungdom. Ein røyndom ganske så ulik frå den vi kjenner i store delar av den vestlege verda. Så har òg ungdomen fått sleppe til på ein måte som vi neppe ser så mange andre stader.

Til Cuba kjem det ikkje biblar på annan måte enn dei som blir sendde inn frå andre land. Det er ikkje mogleg å importere biblar, om ein skulle hatt pengar til det.

Difor fortel pastorane oss om kva dei treng: Biblar med stor skrift, fordi mange etter kvart ikkje ser bra og ikkje har briller, biblar til born og ungdom, studiebibler til pastorar og leiarar, sundagsskulemateriell – og heilt vanlege biblar, som nye kristne kan lese for å bli grunnfeste i trua. Dette får vi høyre denne laurdags føremiddagen. Så får vi òg høyre kor mange biblar dei ulike forsamlingane treng. Nokre treng femti, nokre hundre, andre tusen biblar – det blir mange tusen berre i denne eine byen på Cuba, for å dekkje opp underskotet som finst i dag – før endå fleire nye kristne blir lagde til forsamlinga.

- Det vi treng aller mest, er biblar

Luis Hernandez Quiulo er ein typisk representant for dei mange nye kyrkjene på Cuba. Kyrkja han leier er berre éit og eit halvt år gammal då vi møter han, men har likevel 700 medlemmar etter denne korte tida.

Han meiner at nøkkelen til at forsamlinga veks, er satsinga på bibelstudiegrupper. Desse gruppene er grunnstammen i kyrkja, og dei er det næraste fellesskapet for nye kristne. Fleire gonger har slike grupper vorte til ei ny kyrkje.

- Eg kom til tru i 1988. Den gongen var russarane her, og det fanst nestan ikkje biblar. Eg fekk tak i eit gammalt, slite nytestamente, der det mangla ein god del sider. Eg var alkoholikar, men allereie andre gongen eg kom til ei kyrkje, gav eg meg over til Gud. Eg såg at dei kristne var annleis. Dei var fattige, men dei hadde kjærleik. Sidan fekk eg òg sjå at Gud har ein plan med livet mitt.

- Det vi treng aller mest, er biblar. Vi har nestan ingen biblar; det er ikkje nok til dei nye som kjem til tru. Mange må dele på ein bibel. Leiarane i forsamlinga treng bøker for å kunne trenge djupare inn i Ordet, og i tillegg manglar vi sundagsskulemateriell.

- Kva vil du seie til dei kristne i Noreg?

- Eg håpar verkeleg at de vil lukkast i det store oppdraget å skaffe biblar til Cuba. Vi vil be for dykk. Og de er alltid velkomme til å vitje oss.